The Oneness of Divinity

Rating 4 |

Vote!

PrintSend this Article to friend

  Read : 1220 | Print : 88 |  Sent : 0 |  Rate : 4

23/03/2011

Is there any convincing explanation for the secret of existence? The theory currently in vogue says that all existence is accidental and haphazard. In my opinion, only two ideologies remain in the realm of the probable. We can attribute life and universe to chance, and therefore, existence is meaningless. Alternatively, there is meaning of such magnitude to life, that, largely, it escapes us.

When we observe the orderly movements of the stars and planets, the regularity of the seasons, the uniformity and control of the law of nature over matter, energy and life, we realize that everything in the universe is knit into a single harmonious system.
Any one who looks at this great phenomenon and comes to the conclusion that it evolved on its own or by accident, must question his reasoning. Even an old watch, which has a simple mechanism of pulleys implies that there must be a watchmaker.

Albert Einstein, the most famous scientist of modern times, tells us: "Everyone who is seriously involved in the pursuit of Science becomes convinced that a Spirit is manifest in the Law of the Universe, without concluding that there must be Divine intent behind it all. Speaking for myself, I can only say that the grandeur of the Cosmos serves to confirm my belief in the certainty of the Creator." In the most quotable quote, he said about the emergence of the universe by chance: "God does not play dice."

In fact, throughout history, humankind as a whole has never denied the existence of a Creator. However, cultures have misunderstood His Nature and associated a mass of mythology with Him.

There is a Force in action to keep everything in order. In nature, there is a Creator who has created the most charming scenery. Believers recognize this Creator and call Him Allaah or God. He is not a man, because no man can create another man. He is not an animal, or a plant. He is not an idol or a statue because these things cannot create themselves or anything else. Neither is He the Sun or the Moon or a machine or a star, but the Maker and Keeper of all. The Maker of anything is greater than the thing He has created. The more complex a thing is, the more complex it’s Creator.

 The Holy Quran says (what means): “Ask of them: 'Who is the Sustainer of the heavens and the earth?' If they hesitate, say: 'Allaah'. Then ask: 'Then why do you take for protectors, instead of Him, other deities who have no power to benefit or avert harm from themselves?' Say: 'Are the blind equal to those who see?' Or do they assign to Allaah partners who have created anything as He has created, so that the creation seemed to them similar? Say: 'Allaah is the Creator of all things. He is the One, the Almighty".[Quran 13: 16]

What is the true nature of the Creator? He certainly cannot be like the created things, for then He would be limited and corruptible like them. Only a Being possessing Absolute Knowledge, Power and Authority and the ability to keep Himself eternally alive, can give life and sustain life and be the Creator of the Universe and its creatures.

The question that now arises is: "Could there be more than one Absolute Creator?" If, for instance, there were two creators and they disagreed over the creation of something, then, either one would have to overcome the other, in which case the defeated one would not have been absolutely powerful. Or they would neutralize each other, in which case both would have been limited in power. Even if we assume they both agreed on everything, still they could not both be absolutely powerful, because the action of one would then depend on the condition that the other does not interfere.

Once again, the Quran tells us (what means): "He to Whom the Dominion over the heavens and the earth belongs, has begotten no son and has no partner in his kingdom, for it is He who creates everything and determines its nature in accordance with His own design. And yet some choose to worship, instead of Him, imaginary deities that cannot create anything but are themselves created, which can neither avert harm nor help even themselves, and which have no power over life or death nor power to resurrect.” [Quran  25: 2-3]

The Oneness of Allaah is the foundation of belief. Islam rests upon Tawheed: "Laa ilaaha illallaah" -- there is None worthy of worship except Allaah, none worthy of praise, there is no god except Him, no one. Throughout the Quran, the refrain runs on and on: laa ilaaha illaa Allaah, laa ilaaha illaa huwa, Allaahu laa ilaaha illa huwa, Allaahu ahad…which means that Allaah is One, the only One.

Islam is the religion in which the first deadly sin is fabricating partners unto God. It is the only sin that will not be forgiven. The Quran reiterates, not once but twice in the same chapter (what means): “Allaah forgives not that partners should be set up with Him; but He forgives anything else to whom he pleases; to set up partners with Allaah is to devise a sin most heinous indeed." [Quran 4: 48, 116]

The Noble Rawdhah

Saturday 04/09/2010

This is located inside Al-Masjid An-Nabawi (the Prophetic Mosque). To its east lies the room of ‘Aa’ishah, the Mother of the Believers  and to its west is the pulpit of the Prophet, . To its south is the wall of the mosque which contains the Mihraab (prayer niche) of the Prophet, , and to its north is the line that passes from the end of the house of ‘Aa’ishah  in the east to the pulpit of the Prophet, , in the west.

Virtues of the Noble Rawdhah

 

It was narrated that the Prophet, , said:“Between my house and my pulpit is one of the gardens of Paradise.”[Al-Bukhaari and Muslim]

 

Scholars provided three opinions in their interpretation of this Hadeeth:

 

1- The narration may mean that the Noble Rawdhah is similar to the gardens of Paradise as the person who performs worship there attains happiness and joy, and the mercy of Allaah The Exalted descends upon him.

 

2- The narration may mean that performing acts of worship in the Noble Rawdhah is a path to Paradise.

 

3- The narration may further mean that the Noble Rawdhah is an actual part of Paradise that would be transferred to Paradise on the Day of Judgment.

 

The Noble Rawdhah encompasses many blessed landmarks; it includes the Prophet’s room in which lies the grave of the Prophet, , along with the graves of his companions Abu Bakr and ‘Umar . It also includes the Mihraab of the Prophet, , that is located in the middle of its southern wall and the pulpit of the Prophet, . Its distinguished marble columns are quite different from the other columns in the entire mosque.

The Rulings of Hajj

Saturday 15/10/2011

The first thing to do on embarking for Hajj is to purify the intention for Allah The Almighty and to emulate the Prophet, , in all the rites of Hajj, for he said: “Take your Hajj rites from me.”[Muslim] The Prophet, , also said: “Whoever performs Hajj and does not engage in sexual relations nor acts sinfully, he will return (after Hajj free from all sins) like (he was) the day his mother gave birth to him.” [Al-Bukhaari and Muslim] He also said: “Performing ‘Umrah after ‘Umrah will erase the sins committed between them and the well-performed Hajj has no reward but Paradise.” [Al-Bukhaari and Muslim] A good Hajj is one that is done with sincerity, according to the Prophet’s guidance and in which one abstains from sins and harming other Muslims.

 

The pilgrim should be aware of the rituals of Hajj and its pillars. The pillars of Hajj are:

 

·        Assuming Ihraam (sacral state) from the Meeqaat.

·        Staying at ‘Arafah.

·        Tawaaf Al-Ifaadhah (circumambulation of the Ka’bah on the tenth day of Thul-Hijjah).

·        Sa’y (pacing) between As-Safa and Al-Marwah.

 

Obligatory actions in Hajj:

 

·        Standing at ‘Arafah till sunset.

·         Passing the night at Muzdalifah.

·         Pelting the stones, shaving or cutting of the hair.

·        Spending the nights at Mina.

·        Sacrificing an animal if necessary (according to the type of Hajj one is performing).

·        Doing the farewell Tawaaf (circumambulation).

 

On the day of slaughtering, the 10^th of Thul-Hijjah, the pilgrim pelts the Jamrat Al-‘Aqabah with stones, slaughters, performs Tawaaf Al-Ifaadhah and runs between As-Safa and Al-Marwah. Once he throws the pebbles at Jamrat Al-‘Aqabah and slaughters or shaves, all the prohibitions stipulated by Ihraam are removed for him except for sexual intercourse. However, if he has performed Tawaaf Al-Ifaadhah in addition to the above three acts, everything becomes permissible for him again, including sexual relations.

 

It is recommended for the pilgrim to increase acts of worship and call out the Talbiyah (a prayer recited by pilgrims) till he starts throwing the stones at ‘Aqabah. He should endeavor to read the Quran and supplicate more, especially on the Day of ‘Arafah, for the Prophet, , said: “The best supplication is that of (the day of) ‘Arafah, and the best word that I and all Prophets have said on the day of ‘Arafah is, ‘La ilaaha illallaah wahdahu la shareeka lahu lahul-mulk walahul hamd, wahuwa ‘ala kulli shay’in qadeer’ (None has the right to be worshipped but Allaah alone, Who has no partner. His is the dominion and His is the praise, and He is able to do all things).” [At-Tirmithi] The pilgrim should also guard his tongue and avoid backbiting, fights and arguments.

 

The pilgrim should also recite the prescribed Takbeer from right after the Fajr prayer on the Day of ‘Arafah till the afternoon of the 13^th of Thul-Hijjah. The Takbeer is as follows, “Allaahu Akbar, Allaahu Akbar, La ilaaha illallaah, wallaahu akbar, Allaahu Akbar walillaahil hamd.” It is also recommended for pilgrims and others to perform many good deeds in the first ten days of Thul-Hijjah. The Prophet, , said: “There are no days in which good deeds are dearer to Allaah than in these days (i.e. the first ten days of Thul-Hijjah).” The Companions  asked, “O Messenger of Allaah! Not even Jihaad in the way of Allaah?” He replied:“Not even Jihaad in the way of Allaah, except for a man who goes out for Jihaad with his life and wealth and comes back with none of the two.” [Al-Bukhaari, Muslim]

 

The first ten days of Thul-Hijjah are the best days in the sight of Allaah The Almighty; He termed them “the well-known days” in His Book, according to Ibn ‘Abbaas . It is recommended, therefore, to remember Allaah The Almighty more in the mosques, streets, marketplaces and everywhere.

 

Those who are not on Hajj should fast on the day of ‘Arafah, which falls in these ten days. The Prophet, , was asked of the fasting of that day, so he said: “It erases the sins of the previous year and the present one.” [Muslim]

 

Allaah The Almighty Says (what means): {Hajj is (during) well-known months, so whoever has made Hajj obligatory upon himself therein (by entering the state of Ihraam), there is (to be for him) no sexual relations and no disobedience and no disputing during Hajj. And whatever good you do – Allaah knows it. And take provision, but indeed, the best provision is fear of Allaah. And fear Me, O you of understanding.} [Quran 2: 197]

‘Eed Prayers

Monday 23/11/2009

‘Eed prayer is one of the public rites of Islam and it is connected with two great acts of worship: Fasting and Hajj. During this prayer, the Muslims gather saying Allaahu Akbar (Allaah Is The Greatest) La ilaaha illa Allaah (there is none worthy of worship except Allaah) and showing happiness with the bounty of Allaah The Almighty after worshipping Him to win the reward of their Lord on that great day.

‘Eed prayer has some special rulings and acts of Sunnah that can be summarized in the following:

The ruling of ‘Eed prayer:

Scholars had different opinions regarding the ruling of ‘Eed prayer:

• Some scholars said that it is a confirmed Sunnah (tradition).
• Other scholars said that it is a collective duty, i.e. if some people perform it, other people who do not perform it will not bear a sin; however, if none perform it all people will be sinful.
• A third party of the scholars said that it is obligatory. This opinion was adopted by Shaykh Al-Islam Ibn Taymiyyah  and other religious scholars. They supported this opinion by adducing the Quranic verse in which Allaah The Almighty said (what means): {So pray to your Lord and sacrifice [to Him alone].} [Quran 108:2]

The majority of the scholars are of the opinion that this verse refers to the ‘Eed prayer, in addition to the fact that Prophet  always observed it and never neglected it, as well as commanding the women – including those who have their menstrual period and the virgins who stay indoors – to come out to the ’Eed prayer. Umm ‘Atiyyah  said, “The Messenger of Allaah  commanded us to bring out young women, menstruating women, and girls who stayed indoors on (’Eed) Al-Adh-ha and (’Eed) Al-Fitr. Menstruating women were to stay away from prayer, but were to witness the goodness and the gathering of the Muslims…” [Muslim]

In addition, ‘Eed prayer is one of the greatest rites of Islam and the number of people who gather to perform it is greater than those who gather to perform the Friday prayer. Moreover, reciting Takbeer is ordained therein.

Hence, every Muslim should observe it and encourage his family women and children to attend it to make manifest the rites of Islam and to thank Allaah The Almighty for granting them success to perform the acts of worship.

The time for performing it:

The time of ‘Eed prayer begins approximately fifteen minutes after sunrise until noon, namely, its due time is the time of Dhuha (mid-morning) prayer.

Delaying the prayer of ‘Eed Al-Fitr is a Sunnah to enable people to pay their Zakaah (purifying alms), while performing the prayer of ‘Eed Al-Adh-ha as early as possible is a Sunnah to enable people to slaughter their sacrifices before noo.

The place for performing it:

According to the Sunnah, ‘Eed prayer should be performed in an open area (Musalla), as Abu Sa’eed al-Khudri  said, “The Prophet, sallallaahu ‘alayhi wa sallam, used to go out on the day of Al-Fitr and Al-‎Adh-ha to the Musalla...” [Al-Bukhaari]

There is no Athaan (call for prayer) or Iqaamah (second call for prayer) for the ‘Eed prayer, as Ibn ‘Abbaas, and Jaabir  said, “There was no Athaan on the day of Al-Fitr or on the day of Al-Adh-ha.” In addition, saying “As-salaatu jaami’ah (prayer in congregation is about to begin)” is not valid, because this practice was not proven to have taken place during the lifetime of the Prophet 

‘Eed prayer has no Sunnah prayer before or after it, as Ibn ‘Abbaas  reported, “The Prophet  went out on the day of Fitr and offered two Rak‘ahs without any prayer before or after it.‎” [Al-Bukhaari]

The Sunnah is to only offer the two Rak‘ahs of ‘Eed prayer unless it was offered in the mosque for some excuse. In such a case, one should offer the two Rak‘ahs of Tahyatul-Masjid when entering the mosque.

How it is performed:

The ‘Eed Prayer is performing two Rak’ahs. The first Rak’ah begins with the saying Takbeerat Al-Ihraam: 'Allaahu Akbar' (Allaah is The Greatest) as is the case with all other prayers. Then the Imaam (followed by the praying Muslims) say 'Allaahu Akbar' (Allaah is The Greatest) six times. In the second Rak’ah, the Imaam says 'Allaahu Akbar' (Allaah is The Greatest) five times other than the shifting Takbeer (i.e., the one recited when the Imaam and the people who follow him stand up to perform the second Rak’ah after concluding the second prostration of the first Rak’ah). ‘Aa’ishah  said, “The Prophet  would say Allaahu Akbar (Allaah Is The Greatest) in (the prayers of ‘Eed) Al-Fitr and Al-Adh-haa; he would say it seven times in the first (Rak’ah) before recitation of the Quran and five in the second one before recitation of the Quran.” [At-Tirmithi and other narrators[

Saying Allaahu Akbar (Allaah Is The Greatest) is an act of Sunnah, and abandoning it does not invalidate prayer, and the Muslims who follow the Imaam in prayer should follow him in saying Allaahu Akbar.

Raising the hands with each Takbeer is recommended, as it was reported that the Prophet  used to raise his hands with Takbeer [Ahmad]. This Hadeeth (narration) is general, i.e. it applies to the Takbeer of all prayers including the ‘Eed prayers.

One may praise Allaah The Almighty, exalt Him, invoke peace upon the Prophet  and make any supplications between each Takbeer, as it was authentically reported that Ibn Mas‘ood  and others used to do so. However, nothing is affirmed of the Prophet  reciting any supplication between them. Therefore, there is no harm if one kept silent between each of Takbeer.

It is a Sunnah for the Imaam to recite Al-Faatihah and then recite out loud Soorah Qaaf in the first Rak’ah and Soorah Al-Qamar in the second Rak’ah or Soorah Al-A‘la in the first Rak’ah, and Soorah Al-Ghaashiyah in the second Rak’ah. All of this is reported in Saheeh Muslim, but there is no harm if the Imaam recites any other Soorahs.

The rest of the acts of the ‘Eed prayer are as those of any other prayer; nothing is different.

Khutbah (sermon) of ‘Eed:

When the Imaam finishes the prayer, he should deliver two Khutbahs starting with praising Allaah The Almighty and including much Takbeer during the Khutbah. In ‘Eed Al-Adh-ha, the Imaam should encourage people to slaughter sacrificial animals and explain its merits and rulings.

Attending the Khutbah of ‘Eed is not obligatory, as ‘Abdullaah ibn As-Saa’ib  said, “I attended the ‘Eed prayer with the Prophet  who said after finishing the ‘Eed prayer: ‘We shall deliver a Khutbah; so whoever wishes to stay for the Khutbah may stay and whoever wishes to leave may leave.’” [Abu Daawood]

There is no doubt that attending the Khutbah is better because it implies listening to the Thikr and attending good gatherings, which are witnessed by the angels. These gatherings also include teaching the ignorant and reminding the heedless people.

ஷாதுலிய்யா தரீக்கா உலகில் தோன்றிய தரீக்காக்கள் பல. அவைகளில் புகழ்பெற்று பல நாடுகளில் பரவிய தரீக்காக்கள் சில. அவற்றில் முக்கியத்துவம் பெற்ற தரீக்காகளில் ஷாதுலிய்யா தரீக்காவும் ஒன்று. அதன் நிறுவனர் அல்லாஹ்வின் அன்பர், அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிவந்த அருமைப்பேரர், அவ்லியாக்களின் அரசர், அல்குத்புல் அக்பர், அல்கவ்துல் அஷ்ஹர் அஷ்ஷெய்கு நூறுத்தீன் அபுல்ஹஸன் அலிய்யுஷ் ஷாதுலி இமாம் (றளி) அவர்கள் வட ஆபிரிக்காவின் லிபியா நாட்டிலுள்ள “கிமாறா” என்ற ஊரில் ஹிஜ்ரி 593 (ஈசவி 1197)ல் பிறந்தார்கள். அன்னாரின் அன்னையின் பெயர் உம்முஹபீபா என்ற சாதிகுல்ஜன்னா. தந்தையின் பெயர் அப்துல்லாஹ் அமீறுல் முஃ;மினீன் இமாம் அலி (றளி) அவர்களின் திரு நாமமாகிய “அலி” என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது. அதனால் அபுல்ஹஸன் என்ற பெயர் உண்டானது. “ஷாதிலா” என்ற நகர் சென்று தீன்பணியைத் துவக்கியதால் “ஷாதுலி” என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. (அல்லாஹ்வுக்கு மிக நெருக்கமான நேசராகிவிட்டதால் “ஷாதுன்லீ” என்ற பெயரும் உண்டானதாக கூறப்படுகிறது) தீனுல் இஸ்லாத்திற்கு ஒளி ஏற்றியதால் “நூறுத்தீன்” என்ற புகழ் வந்தது. சிறு வயதிலேயே திருக்குர்ஆனை மனனம் செய்து முடித்தார்கள். மார்க்க கல்வி பயில பக்கத்து நாடான தூனிஸ் சென்றார்கள் பல ஞானங்களையும் கற்றுத் தேறியபின் காமிலான ஷெய்கைத் தேடியதாகத்தில் பல நாடுகள் சென்ற பின்னர் தமது நாட்டிலேயே தவம்புரிந்து கொண்டிருந்த மாமேதை ஷெய்கு அப்துஸ்ஸலாம் இப்னு மஷீஷ் (றளி) என்ற ஞான குருவை சந்தித்து கரம்பிடித்து பைஅத் பெற்றார்கள். சிலகாலம் ஷெய்கு அவர்களின் தொடர்போடு அங்கு இருந்து தஸவ்வுஃப் என்ற ஞானம் பெற்றுபக்குவம் அடைந்தார்கள். சீடரின் பயபக்தியையும் மார்க்க ஞானத்தையும் அறிந்த ஷெய்கு மஷீஷ் (றளி) அவர்கள் “ஷாதிலா” என்ற நகர் சென்று மார்க்கப்பணிபுரிய கட்டளையிட்டார்கள். இமாம் ஷாதுலி நாயகம் (றளி) அவர்கள் தோற்றுவித்த ஞானவழிக்கு “ஷாதுலிய்யா தரீக்கா” என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது. அதற்கு “தரீக்கதுஷ்ஷூக்ர்” என்ற பெயரும் உண்டு. ஷெய்கு ஷாதுலி இமாம் அவர்கள் நற்போதனைகளை செவியேற்ற பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் அவர்களின் ஆற்றலையும் மார்க்க பேணுதலையும் பார்த்து அவர்களிடம் பைஅத் பெற்று இந்த தரீக்காவின் அனுஷ்ட்டானங்களை ஏற்று நடந்து வந்தார்கள். ஷாதுலி நாயகம் அவர்களின் புகழ் பல நாடுகளில் பரவியது. ஷாதுலிய்யா தரீக்காவை பின்பற்றக்கூடியவர்கள் அறபு உலகம் அனைத்திலும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் கேரளா, தமிழ் நாட்டில் பல ஊர்களிலும் மற்ற மாநிலங்களில் சில ஊர்களிலும் இந்த தரீக்கைச் சேர்ந்தவர்கள் வாழ்கிறார்கள். ஷாதுலி இமாம் அவர்கள் ஹிஸ்புல்பஹ்ர், ஹிஸ்புந்நஸ்ர், ஹிஸ்புல்பர்ரு போன்று சில அவ்றாதுகளை இயற்றியுள்ளார்கள். பெரிய நூல்கள் எழுதவில்லை ஏன் பெரிய கிதாபுகள் எழுதவில்லை என்று கேட்கப்பட்டது.”குதுபீ அஸ்ஹாபீ”- எனது கிதாபுகள் எனது (சீடர்களான) தோழர்களே என்று ஷாதுலி இமாம் அவர்கள் பதிலளித்தார்கள் அதன்படி அவர்கள் வழியை ஏற்று ஏற்றம் பெற்ற ஏராளமானவர்கள் பெரும் இமாம்களாகவும் ஷெய்குமார்களாகவும் உருவாகி பல நூற்றுக்கணக்கான மார்க்க ஞான நூல்கள் இயற்றியுள்ளார்கள். அவை உலகப் புகழ்பெற்று இன்றும் அழியாது அரிய சேவை செய்துவருவதை அறியலாம். மேலும் இந்த தரீக்கின் ஷெய்குமார்களான இமாம் பூசரியுஷ்ஷாதுலி அவர்கள் உலகப்புகழ் “புர்தா ஷரிபை”யும் ஷெய்குசுலைமான் ஜெஸூரி அவர்கள் “தலாயிலுல் கைறாத்” என்ற தனிச்சிறப்பு பெற்ற சலவாத் கோர்வைகளையும், அல்குத்புர் ரப்பானீ அப்துல் வஹ்ஹாபுஷ் ஷஃறானீ இமாம் அவர்கள் “இலாஹீலஸ்து” மற்றும் பல நூற்றுக்கணக்கான அரிய நூல்களை இவ்வுலகுக்கு அர்ப்பணம் செய்துள்ளார்கள். மேலும் உலகம் பூராவும் அடிக்கடிபாடப்படும்.”அஸ்ஸூப்ஹூ பதா மின்தல் அதிஹி” என்ற பாடலை இயற்றிய நாஸிறுத்தீன் மைலக் என்ற பெரியாரும் இந்த தரீக்கை சேர்ந்தவர்களே. பிற்காலத்தில் ஹிஜ்ரி 1289ல் (மறைந்த இரண்டாவது ஷாதுலி என்று பெயர் பெற்ற நமக்கு இந்த தரீக்கை தந்த இமாம் ஃபாஸி நாயகம் (றளி) அவர்கள் யாகூத்திய்யா என்ற சங்கை மிக்க சலவாத்தை இயற்றியதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஷாதுலிய்யா தரீக்காவில் அல்லாஹ்வை அடைய (நெருங்க) சில வழிகள் (விதிகள்) ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை குர்ஆன் ஹதீது சட்டங்களுக்கு உட்பட்டவைகள்தாம். மார்க்கத்துக்கு மாற்றமான வீண் விளையாட்டு கேளிக்கைகளில் ஈடுபடாமல் மக்கள் மனதில் அல்லாஹ்வின் தியானத்தை உண்டாக்கவே உண்மையான தரீக்காக்கள் உருவானது. அதில் ஷாதுலிய்யா தரீக்கா தலையான கடமையான ஐங்காலதொழுகை, தக்வா, திக்ர், சலவாத்துக்கு முக்கியத்துவம் அளித்துள்ளது. காலை மாலை ஃபர்ள் தொழுகைக்குப்பின் நஃபில் தொழுகை, வளீஃபா என்ற சலவாத்து அவ்றாதுகள், திருக்குர்ஆணை தினமும் ஓதிவரவும் திக்ரில் ஈடுபடவும் தூண்டுகிறது. மேலும் தினசரி காலை மாலை இஸ்திக்ஃபார் 100 முறை சலவாத்து 100 முறை “லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்ற கலிமா 100முறை ஓதி இறுதியில் ஒரு முறை “முஹம்மதுர்-றஸூலுல்லாஹ்” என்று முடிப்பதும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இவ்வாறு பயிற்சி பெறுவதால் உலக ஆசைகளில் வீண் காலத்தை கழித்து சீரவழிவது தவிர்க்கபடுகிறதல்லவா. திரு நபி (ஸல்) அவர்கள் தினமும் காலை மாலை 100 முறை இஸ்திக்ஃபார் செய்துள்ளார்கள் என்று ஹதீதுகளில் கூறப்பட்டுள்ளது. திருக்குர் ஆனும் பல இடங்களில் இஸ்திக்ஃபார் செய்யகட்டளை இடுகிறது. இதையே ஷெய்கு மஷீஷ் இமாம், ஷெய்கு ஷாதுலி இமாம் மற்றும் ஷாதுலிய்யா ஷெய்குமார்களும் செய்துவந்துள்ளார்கள். செய்யவும் ஏவியுள்ளார்கள். யார் ஈருலக நற்பாக்கியங்களை பெற நாடுகிறார்களோ அவர்கள் காலை மாலை ஹளறாவை (திக்று மஜ்லிஸை) பின்பற்றிக்கொள்ளட்டும்” என்று ஷாதுலிய்யா தரீக்காவில் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் யார் இம்மை மறுமையின் கண்ணியத்தை அடைய விரும்புகிறார்களோ அவர்கள் இந்த நம்முடைய தரீக்காவில் ஒரு நாள் அல்லது இரு நாட்கள் நுழைந்து கொள்ளட்டும்” என்றும் அழைப்பு விடப்படுகிறது. ஷாதுலிய்யா தரீக்கா திக்று முறைகள் உலகில் எல்லா நாடுகளிலும் ஷாதுலிய்யா திக்று முறைகள் ஒரே மாதிரி இருப்பது அதன் சிறப்பு அம்சமாகும். மேலும் எழுந்து திக்று செய்யும்போது அனைவரும் பாகுபாடின்றி ஒற்றுமையாக கைகோர்த்து வட்டமாக நின்று திக்ர் செய்வதும் அப்போது பல ஞானப்பாடல்களை (பைத்கள்) படித்து உற்சாகப்படுத்துவதும் இந்த தரீக்கில் மட்டுமே உள்ள சிறப்பாகும். திக்ர் மஜ்லிஸ் தொடங்கும் போது முதலாவது (இக்வான்கள்) சகோதரா;கள் வட்டமாக (ஹல்காவாக) கால்மடித்து உட்கார்ந்து அவூதுபிஸ்மி சொல்லி திருக்குர்ஆனின் திருவசனமான “ இன்னல்லாஹ வ மலா யிகதஹூ” என்று ஓதி துவங்கி “வளீஃபா” அரம்பிக்கப்படும். தொடா;ந்து “அல்லாஹூம்ம சல்லிவல்லிம் அலாமன்” ஜஅல்தஹூ” என்ற யாகூதிய்யா ஓதப்படும். முடிந்தபின் ஃபாத்திஹா சொல்லி துஆ ஓதிவிட்டு “லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்று உரத்தகுரலில் ஓன்று சோ;ந்து கூறப்படும். சில நிமிடங்கள் கழித்து எழுந்து வட்டமாக கைகோர்ந்து நின்று “அல்லாஹ்” என்ற திக்ர் முழக்கம் செய்யப்படும். பின்னா; “ஆஹ்” “அஹ்” என்ற நிலைக்குவந்து (இதன் விளக்கம் காயல்பட்டணம் ஜாவியா நூற்றாண்டு மலரில் விபரமாக கூறப்பட்டுள்ளது) இறுதியில் “அல்லாஹ்” என்று கலீஃபா உரத்த குரலில் சொல்ல அனைவரும் வட்டமாக கீழே உட்கார்வார்கள்.உட்கார்ந்த உடன் “கிறாஅத்” ஓதப்படும். அதை தொடா;ந்து ஞானப்பாடல்கள் (பைத்கள்) படிக்கப்படும். பின்னா; ஓதப்பட்ட ஆயத்துக்கு விளக்கம் கூறப்பட்டு “முதாகறா” செய்யப்படும். இது காலஇட சூழ்நிலையை கவனித்து மக்களுக்கு இடைஞ்சல் இல்லாது நடைபெறும் இறுதியில் “யாலதீஃப்” என்ற திக்ர் 100 முறையும் அதற்குப்பின் அதன் முறைப்படியும் ஓதப்படும். வெள்ளிக்கிழமையாக இருந்தால் இமாம் ஹரீரி (றஹ்) கோர்வை செய்த மவ்லிது ஷரிஃபு ஓதப்படும் திங்கட்கிழமையாக இருந்தால் இமாம் பூசரியுஷ்ஷாதுலி (றஹ்) அவர்கள் யாத்தளித்த புர்தாஷரிஃபு ஓதப்படும். இறுதியில் துஆ ஓதி கலிமாதையிபா என்ற (லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்) ஜலாலாவுடன் மஜ்லிஸ் இனிதே நிறைவுபெறும் இன்ஷா அல்லாஹ். ஷாதுலிய்யா தரீக்காவின் (உஸுல்கள்) அடிப்படை நோக்கம் ஐந்து: அகத்திலும் புறத்திலும் அல்லாஹ்வையே அஞ்சவேண்டும். சொல்லிலும் செயலிலும் (ஷரிஅத்தை) சன்மார்க்க நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றி நடக்க வேண்டும். எல்லா காரியங்களிலும், வளமான வறுமையான நிலைகளிலும் படைப்பினங்களைப் புறக்கணித்து விட்டு படைத்த அல்லாஹ்வையே முன்னிலையாகக் கொள்ள வேண்டும். அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகள் அதிகமாகவோ குறைவாகவோ அருளப்படும்போது அவை அல்லாஹ்வின் நாட்டம் என்று நினைத்து அதற்கு கட்டுப்பட்டு நடக்க வேண்டும். இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் (நன்மை தீமை ஏற்படும்போது) அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் உத்தரவுப்படியே நிகழ்வதாக முழு நம்பிக்கை வைத்து அல்லாஹ்வின் அளவிலேயே திரும்பி விடவேண்டும். இந்த தரீக்காவுக்கு தலைமைப்பீடமாக ஷெய்கு இருப்பார்கள் இன்றும் இருந்து வருகிறார்கள். தலைமையகம் திருமக்காவில் இருக்கிறது. 1974ல் தலைமை ஷெய்காக இருந்த காலஞ்சென்ற டாக்டர் அல்ஃபாஸி (தாமத் பறகாத்துஹூம்) அவர்கள் நம் தமிழ் நாட்டில் பல ஊர்களுக்கும் வருகை தந்துசென்றது நினைவிருக்கலாம். அவர்கள் காலத்துக்குப்பின் இன்றும் தொடராக ஷெய்குமார்கள் இருந்துவருகிறார்கள். பல ஊர்களில் ஷாதுலிய்யா கலீஃபா (பிரதிநிதி)களையும் முகத்தம்களையும் நியமிப்பார்கள். கலீஃபாக்கள் இல்லாத நேரத்தில் முகத்தம்கள் (முற்படுத்தப்பட்டவர்கள்) முன்னின்று தரீக்கா வேலைகளை கவனித்து திக்ர் மஜ்லிஸை நடத்தும் பொறுப்பை மேற்கொள்வார்கள் இவ்வாறு கட்டுக்கோப்பாக முறைப்படி இன்றும் நடைபெற்று வருகிறது. என்பது பெருமைக்குரியதாகும் “அல்ஹம்து லில்லாஹ்” இவ்வாறு பின்பற்றி நடந்து நற்பயன் பெறுவோமாக! ஆமீன். தொகுப்பு : ஜாவியா காயல்பட்டணம். பயான் A.M.Abdullah Makki ARSALLAHI AHVAHA A.M.Abdullah Makki ARSALLAHI ASSUBHUBATHA ALLAH ALLAH AHVAHA A.M.Abdullah Makki ARSALLAHI AHVAHA